Niemandsland

Het grootste plezier schuilt in de stijl: droogkomisch, rijk aan beschrijvingen, oer-Brits, met dialogen die een personage in één zin neerzetten. Het Londen dat Gaiman onder het echte verstopt, zit vol vergeten metrostations, pratende ratten en deuren naar verloren plekken. Uitgelegd wordt er weinig, dus wie van fantasy duidelijke regels verwacht, kan zich verloren voelen. Wie graag een gewone Londenaar volgt door een duister, grappig en heel vreemd avontuur, wordt beloond.

Goed om te weten Richard Mayhew, een jonge Schot met een baan in Londen en een verloofde die de restaurants kiest, blijft op de stoep staan om een bloedend meisje te helpen, en de volgende ochtend wordt zijn flat verhuurd, werkt zijn bankpas niet en ziet niemand hem. Het meisje is Door, uit Londen Beneden, de stad onder de stad waar de mensen leven die door de kieren zijn gevallen, waar Knightsbridge een ridder heeft, Earl’s Court een graaf en er echt een engel is die Islington heet; Richard gaat met haar mee, met de markies de Carabas en een lijfwacht die Hunter heet, achtervolgd door meneer Croup en meneer Vandemar, die al heel lang mensen doden. Neil Gaiman schreef het in 1996 als de roman bij de BBC-serie die hij met Lenny Henry maakte, en de roman overleefde de serie.

Het oordeel van de redactie van BookRank, geschreven op basis van de beoordelingen en opmerkingen van lezers. Het heeft geen invloed op de score of op de plaats in de ranglijst.