Coraline

Een kort, strak gebouwd duister sprookje in de oude betekenis van het woord: echt verontrustend, met een dappere heldin die het wezen te slim af moet zijn dat zich haar andere moeder noemt. Het proza is helder en snel, en in één ruk uit te lezen. Volgens sommigen duurt het een paar hoofdstukken voor het vreemd wordt, en het boek is enger dan het etiket kinderboek doet vermoeden. Voor wie sprookjes met echte dreiging wil.

Goed om te weten Coraline Jones verhuist met haar ouders naar een flat in een oud huis, gaat op verkenning omdat niemand tijd voor haar heeft en vindt in de salon een deur die overdag op een bakstenen muur uitkomt en op een nacht op een flat precies als de hare, waar haar andere moeder, met knopen als ogen, op haar heeft gewacht en wil dat ze voor altijd blijft. Neil Gaiman schreef het in zo’n tien jaar, een paar regels tegelijk, voor zijn dochters, en publiceerde het in 2002; het won de Hugo en de Nebula voor beste novelle en de Bram Stoker Award, en de stop-motionfilm van Henry Selick uit 2009 is een van de weinige verfilmingen waarvan Gaiman heeft gezegd dat ze het boek overtreft. Het is kort, ongeveer 160 bladzijden, en voor ongeveer negen jaar en ouder, al zijn het de volwassenen die het eng vinden.

Het oordeel van de redactie van BookRank, geschreven op basis van de beoordelingen en opmerkingen van lezers. Het heeft geen invloed op de score of op de plaats in de ranglijst.