Rzeźnia numer pięć

Po części powieść wojenna, po części fantastyka naukowa, po części czarna komedia – i celowo żadna z nich do końca. Vonnegut opowiada o bombardowaniu Drezna oczami bohatera, który wciąż przeskakuje w czasie, a gwałtowne zmiany tonu sprawiają, że groza naprawdę dociera do czytelnika. Niektórych lektura porusza, choć trudno im powiedzieć dlaczego; inni gubią się w wątku wojennym. Książka krótka i dziwna, dla tych, którym nie przeszkadza poszatkowana chronologia.

Warto wiedzieć Vonnegut był jeńcem wojennym w Dreźnie i przeżył alianckie bombardowanie w lutym 1945 roku w podziemnej chłodni rzeźni, od której książka wzięła tytuł. Pisanie o tym zajęło mu ponad dwadzieścia lat, a pierwszy rozdział, pisany jego własnym głosem, wyjaśnia dlaczego. Zwrot „So it goes” pada po każdej śmierci w książce, około stu razy. George Roy Hill sfilmował ją w 1972 roku.

Opinia redakcji BookRank, napisana na podstawie ocen i uwag czytelników. Nie wpływa na wynik ani na miejsce w rankingu.