Mgły Avalonu

„Mgły Avalonu” opowiadają legendę arturiańską głosami kobiet i właśnie ta zmiana perspektywy jest najlepszym powodem, by je przeczytać. W centrum stoi kapłanka broniąca dawnej wiary przed nadchodzącym chrześcijaństwem. Blisko dziewięćset stron to lektura na długo: jedni czytelnicy nie mogą się od powieści oderwać, inni potrzebują na nią miesięcy albo odkładają ją w połowie. Warto po tę książkę sięgnąć, jeśli zna się legendę i chce się ją zobaczyć w innym świetle.

Warto wiedzieć Mgły Avalonu z 1983 roku opowiadają legendę arturiańską od strony kobiet, głównie przez Morgianę, Morganę le Fay starych opowieści, tu kapłankę Avalonu, która próbuje utrzymać przy życiu starą religię, gdy chrześcijaństwo zajmuje Brytanię, oraz przez Gwenhwyfar, Igrainę i Viviane, Panią Jeziora. Marion Zimmer Bradley robi z tej historii walkę między Boginią a nowym Kościołem, z Arturem, Lancelotem i Mordredem jako stawką, a przy prawie 900 stronach jest powolna i taka ma być. Dostała nagrodę Locus w 1984 roku, miesiącami była na listach bestsellerów, a w 2001 roku powstał z niej miniserial telewizyjny. Od 2014 roku czyta się ją z myślą o tym, co stało się wiadome o autorce; patrz strona autorki.

Opinia redakcji BookRank, napisana na podstawie ocen i uwag czytelników. Nie wpływa na wynik ani na miejsce w rankingu.