„Zamieć” łączy satyryczny obraz Ameryki rządzonej przez korporacje z ambitną koncepcją języka, mitu i programowania umysłów. Świat przedstawiony daje mnóstwo frajdy, a humor jest celny, ale zdaniem części czytelników powieść rozkręca się powoli i zbyt długo przystaje przy wykładach z historii religii, które hamują akcję; druga połowa jest bardziej zwarta. Dla tych, którzy od cyberpunku oczekują także sporej porcji idei.

Warto wiedzieć Powieść Neala Stephensona z 1992 roku dała językowi słowo metawersum i pomogła spopularyzować awatar jako postać użytkownika w sieci. Bohater, haker rozwożący pizzę dla mafii, nazywa się Hiro Protagonist, co ustawia ton: to w równym stopniu satyra, co thriller. Długie dygresje o sumeryjskich mitach i językoznawstwie niosą główną myśl fabuły, więc warto je czytać, a nie przeskakiwać.

Opinia redakcji BookRank, napisana na podstawie ocen i uwag czytelników. Nie wpływa na wynik ani na miejsce w rankingu.

O książce

Zamieć – powieść fantastyczno-naukowa amerykańskiego pisarza Neala Stephensona. Zaliczana jest do cyberpunku i postmodernizmu.

Opis: Wikipedia, licencja CC BY-SA 4.0

Skąd bierze się wynik

Średnia ze źródeł to 8,1 z 2272 ocen. Przy takiej liczbie głos czytelników waży 94% i wynik zostaje na 8,1 — średnia kategorii Fantastyka naukowa (7,8) prawie nim nie rusza.