Krótka forma służy Gaimanowi, czego dobrym dowodem są „Rzeczy ulotne”, zbiór mrocznych, tajemniczych opowiadań i wierszy. Niektórzy czytelnicy uważają tom za nierówny i obok tekstów znakomitych znajdują takie, które do nich nie trafiają; jak zwykle w takich książkach, każdy wskaże inne.

Warto wiedzieć Rzeczy ulotne z 2006 roku zbierają trzydzieści jeden opowiadań i wierszy, które Neil Gaiman napisał w poprzedniej dekadzie, a kupuje się je dla kilku: Studium w szmaragdzie, Sherlock Holmes w Londynie rządzonym przez Przedwiecznych Lovecrafta, które dostało Hugo za opowiadanie w 2004 roku, Władca doliny, nowela prowadząca Cienia z Amerykańskich bogów na przyjęcie w szkockich górach, i Jak rozmawiać z dziewczynami na prywatkach, z którego powstał film. Inne są drobniejsze, pisane do antologii, tomów hołdów i książki z trasy Tori Amos, a wstęp Gaimana opowiada historię każdego. Zbiór dostał nagrodę Locus. Czytać dla czterech, pięciu, które się liczą; reszta to warsztat.

Opinia redakcji BookRank, napisana na podstawie ocen i uwag czytelników. Nie wpływa na wynik ani na miejsce w rankingu.

O książce

Rzeczy ulotne. Cuda i zmyślenia – zbiór opowiadań autorstwa Neila Gaimana, wydany w Polsce w 2006 roku przez Wydawnictwo Mag. Książkę przetłumaczyła Paulina Braiter.

Opis: Wikipedia, licencja CC BY-SA 4.0

Skąd bierze się wynik

Średnia ze źródeł to 7,6 z 275 ocen — to jeszcze niewiele, więc głos czytelników waży 65%, a reszta ciągnie w stronę średniej kategorii Opowiadania (7,8). Stąd wynik 7,7.