Ostatnie życzenie

„Ostatnie życzenie” przedstawia Geralta z Rivii w siedmiu luźno powiązanych opowiadaniach, często będących mroczną grą z baśniami. Spina je rama, w której wiedźmin leczy rany; to naturalny początek cyklu i szybki sposób, by poczuć klimat jego świata. Zdania są jednak mocno podzielone: niektórzy wierni czytelnicy kochają bohaterów, inni uważają postać Geralta za płaską i krytykują sposób pisania o kobietach.

Warto wiedzieć Ostatnie życzenie to początek Wiedźmina i nie jest to powieść: pierwsze opowiadania Andrzeja Sapkowskiego o Geralcie ukazywały się w Fantastyce od 1986 roku, a zbiór z 1993 roku nawleka sześć z nich na ramę, w której Geralt dochodzi do siebie w świątyni Melitele. Strzyga z pierwszego opowiadania, rzeź w Blaviken z Mniejszego zła, królewna, która okazuje się inną baśnią, niż się zdawało, i dżin z opowiadania tytułowego, w którym Geralt poznaje Yennefer, wszystko jest tutaj; powieści zakładają, że czytelnik to zna. Angielski przekład wyszedł dopiero w 2007 roku, długo po tym, jak gry rozsławiły nazwisko za granicą. Zacząć tu, potem Miecz przeznaczenia, potem powieści.

Opinia redakcji BookRank, napisana na podstawie ocen i uwag czytelników. Nie wpływa na wynik ani na miejsce w rankingu.