Kod Leonarda da Vinci

„Kod Leonarda da Vinci” to jedna długa łamigłówka rozgrywana w biegu: wskazówki ukryte w obrazach i symbolach, morderstwo i pościg, który zaczyna się w Paryżu i rzadko zwalnia. Jako rozrywka czyta się to wyjątkowo łatwo. Gorzej z historią: sporej części tego, co powieść podaje jako fakty, nie należy brać dosłownie. Dobra dla tych, którzy chcą szybkiego thrillera spiskowego i potrafią uznać erudycję za element fikcji.

Warto wiedzieć Druga przygoda Roberta Langdona (2003), ale da się ją czytać osobno; wcześniejsze są Anioły i demony (2000). Strona „Fakty” na początku przedstawia Zakon Syjonu jako prawdziwy, tymczasem dokumenty, na których się opiera, były XX-wiecznym fałszerstwem, więc historię w tej książce najlepiej traktować jak fikcję. Dwóch autorów książki Święty Graal, Święta Krew pozwało wydawcę Browna o skopiowanie ich teorii i przegrało w 2006 roku, gdy Ron Howard nakręcił film z Tomem Hanksem.

Opinia redakcji BookRank, napisana na podstawie ocen i uwag czytelników. Nie wpływa na wynik ani na miejsce w rankingu.