Dobry omen

Komedia o końcu świata, w której żart trafia się niemal na każdej stronie, a mimo to całość jest starannie poukładana: drobne zapowiedzi z początku wracają później z dobrym skutkiem. Pratchett i Gaiman piszą o aniołach, demonach i przepowiedniach pewnej czarownicy lekko, bez namaszczenia. Finał bywa dla części czytelników nieco przewidywalny, ale kto od humoru oczekuje także pomysłu i rzemiosła, będzie zadowolony.

Warto wiedzieć Dobry omen z 1990 roku to jedyna powieść, którą Terry Pratchett i Neil Gaiman napisali razem, przez telefon i na dyskietkach, i żaden z nich nie potrafił potem powiedzieć, kto napisał które zdanie. Antychryst przychodzi na świat i, przez pomyłkę w klasztorze satanistycznych zakonnic, dorasta jako Adam Young w wiosce w Oxfordshire, zupełnie bez nadzoru Piekła; anioł Azirafal, który prowadzi antykwariat, i demon Crowley, który jeździ bentleyem, przez sześć tysięcy lat przyzwyczaili się do Ziemi i woleliby, żeby Armagedon, zaplanowany na sobotę, się nie wydarzył. Fabułę napędzają siedemnastowieczne proroctwa Agnes Nutter, wszystkie trafne i żadne przydatne. Serial Amazona z 2019 roku z Michaelem Sheenem i Davidem Tennantem trzymał się książki; drugi sezon z 2023 roku wyszedł poza nią.

Opinia redakcji BookRank, napisana na podstawie ocen i uwag czytelników. Nie wpływa na wynik ani na miejsce w rankingu.