Wojna Kalibana

W „Wojnie Kalibana” cykl „Expanse” łapie właściwy rytm: grunt został przygotowany, więc opowieść może po prostu pędzić, szybko i z rozmachem. Największym zyskiem są nowi narratorzy – Avasarala, Bobbie i Prax – każde z własnym, wyraźnym głosem; dzięki nim część czytelników mocniej przywiązuje się do bohaterów niż w tomie pierwszym. Zakończenie każe czekać na ciąg dalszy, a lekturę trzeba zacząć od początku cyklu.

Warto wiedzieć Wojna Kalibana z 2012 roku to druga powieść z cyklu Expanse i ta, w której cykl znajduje swój kształt: coś, co nie powinno istnieć, przedziera się przez oddział marsjańskich marines na Ganimedesie, a książka prowadzi ku sobie cztery osoby, jedyną ocalałą z oddziału Bobbie Draper, botanika Praxa, którego córka zniknęła ze stacji tego samego dnia, Chrisjen Avasaralę, polityczkę ONZ, która klnie więcej niż ktokolwiek w cyklu i kieruje wszystkim z tylnego siedzenia, i Holdena z załogą Rosynanta, rok po Przebudzeniu Lewiatana z 2011 roku. Protomolekuła z pierwszej książki jest teraz na Wenus i robi coś, czego nikt nie rozumie. Dziewięć powieści w sumie; to tu większość czytelników postanawia zostać.

Opinia redakcji BookRank, napisana na podstawie ocen i uwag czytelników. Nie wpływa na wynik ani na miejsce w rankingu.